تاسيسات حرارتی برودتی و تهويه مطبوع

جایی برای تبادل اطلاعات دوستان مکانیک

 
طراحي شبکه هاي بخار
نویسنده : سعید میرزایی - ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/۱۱
 

از مهمترين کاربردهاي بخار در سيستم هاي تهويه مطبوع را مي توان استفاده از بخار براي گرمايش ساختمان ، گرمايش و رطوبت زني هوا در دستگاه هواساز ، تأمين آب گرم مصرفي و استفاده از بخار به عنوان انرژي اصلي در چيلرهاي جذبي نام برد . همچنين در بيمارستانها از بخار جهت استريل وسائل ، کارهاي آزمايشگاهي ، تجهيزات آشپزخانه ، رختشويخانه و غيره استفاده مي شود . علت اصلي استفاده از بخار در تهويه مطبوع ظرفيت بالاي آن در انتقال انرژي گرمايي از ديگ به نقاط مختلف است . حرارت منتقل شونده به وسيله هر کيلوگرم بخار حدود 50 برابر حرارتي است که يک کيلوگرم آب در سيستم حرارت مرکزي با آب گرم منتقل مي کند .

گرمايش ساختمان با بخار مي تواند به روش مستقيم و يا روش غير مستقيم انجام شود . در روش مستقيم که بيشتر در ساختمانهاي صنعتي معمول است ، به عنوان يک سيال انتقال دهنده انرژي مستقيماً وارد مبدل هاي حرارتي مانند يونيت هيتر ، کنوکتور ، فن کويل و هواساز شده و گرماي خود را به فضاي اتاق يا جريان هواي وارد شونده به اتاق مي دهد . در روش غير مستقيم که در بسياري از ساختمان هاي بزرگ و بيمارستانها به علت نياز به توليد بخار براي چيلرهاي جذبي يا تجهيزات ديگر استفاده مي شود ، بخار مستقيماً وارد وسائل پخش حرارت نشده بلکه آب گرم مورد نياز آنها را تأمين مي کند . در اين سيستم در هواسازها مي توان از بخار يا آب گرم توليد شده در مبدل ها استفاده کرد .

از مزاياي مهم سيستم گرمايش مستقيم با بخار نسبت به سيستم آبگرم ، عدم نياز به نيروي خارجي مانند پمپ براي جريان بخار در شبکه ، امکان استفاده در ساختمان هاي بلند بدون نياز به ايجاد فشار اضافي و پمپاژ ، و توزيع دماي يکنواخت در سيستم و غيره مي باشد . از معايب سيستم گرمايش مستقيم با بخار ، داغ شدن سطوح وسائل پخش حرارت و امکان توليد صداي سوت در بعضي مقاطع مسير عبور بخار ( به ويژه در سيستم هاي فشار بالا ) مي باشد . به علاوه به طور کلي سيستم هاي بخار بسيار پيچيده تر از سيستم هاي آب گرم بوده و نياز به نگهداري و اطلاعات تخصصي بيشتر دارند .

ممنون از پيشنهادات شما

http://hvacR.persianblog.ir

با ذکر منبع بلامانع است.